شنيدي که آشنايي به جان است نه به مکان! هميشه اين را ميشنيدم ولي کمتر شده برايم انقدر ملموس بشه که اين دنياي مجازي با ارتباطات قشنگ خودش بهم فرصت داده. وقتي نوشته هايت را يادداشتهايت را آفلاينهايت را ميخونم همه اش همينه. چه نزديک! چقدر آشنا! ولي اگه همين امشب از کنار هم رد بشيم و حتي شايد ساعت يا آدرس بپرسيم کي ميدونه که کي کيه؟ دخترت را ببوس و عجالتاً غصه ماهيا را نخور شايد سر فرصت با آب آشنا شدن

خوب، چه حالی می شین وقتی چنین آفی رو دریافت می کنین! کجای دنیا و توی کدوم دوستی دنیای حقیقی می تونین دوستی رو پیدا کنین که اینقدر بی ریا بهتون انرژی بده؟! بدون اینکه حتی یکبار هم دیده باشدتون! دوستی در دنیای مجازی فرصتهایی رو به من داده که توی دنیای حقیقی به این راحتی پیدا نمیشه! خیلی از رویاهام توی این دنیای مجازی مجازی، واقعی شده ان ... حالا جدی جدی وقتش شده که یکخورده در مورد تاثیر گذارترین وبلاگ در عمر وبلاگنویسی ام بنویسم !اینم یک بازی جدیده که چند تا دوست بهش دعوت می شن! که البته با وجود اینکه کسی منو دعوت نکرده به خاطر اینکه به تعداد زیادی اسمایلی ناب دست پیدا کردم و مجبورم یجوری استفاده شون کنم! خودم،خودمو دعوت کردم و دیگران رو هم دعوت می کنم البته دوست خوبم بالتازار و سنجاق قفلی هم در مورد این بازی نوشتن اما هنوز همه گیر نشده! تاثیر گذارترین وبلاگ در طول عمر وبلاگنویسی ام همون نوشی و جوجه هاش بوده که البته دیگه نمی نویسه! دوست خوبم شایا بارها ازم خواسته در مورد نوشی براش توضیح بدم و بگم چطور نوشی، نوشی شد! نوشی یک مادر بود که مثل همه مادران ایرانی تمام زحمتهایی رو که باید برای دو تا بچه نازش می کشید اما تنها بود ! باز هم مثل خیلی از مادران دیگه! اونم با این شیوعی که کم کم ط.ل.ا. ق داره توی ایران پیدا می کنه!ویژگی اصلیش شجاعت بود که شاید خیلیها به خاطر همین بهش انتقاد هم می کردن! اما ویژگی مهمترش صداقت در نوشتن بود که خیلیها به دلیل شدتش باورش نکردن! یعنی خیلیها باورشون نمی شد که همه نوشته هاش واقعی باشن! یادمه حتی اونروزی که شوهرش بچه هاش رو ربود و اونو بی خبر گذاشت، خیلیها فکر کردن فقط برای این نوشی، اینها رو نوشته که مشهور بشه! اما نوشی نیازی به شهرت نداشت! کدوممون هستیم که بتونیم در اوج ناراحتی قصه سر هم کنیم؟!

به نظر من هنوز هم جای نوشی خالیه و کسی جاشو توی دنیای وبلاگستان پر نکرده!
وبلاگ بعدی که بارها هم گفتم موثرترین و مشوقترین وبلاگ برای ادامه وبلاگنویسی من بوده- نویسنده آف بالا-! وبلاگ دوست گلم موشیه یاهمون پنیر خامه ای! با وجود اینکه خیلی توی نوشتن افت و خیز داشته و بارها سعی کرده در وبلاگشو تخته کنه، نه خودش تونسته و نه دوستاش این اجازه رو بهش دادن ! یجور صداقت و البته هشیاری فوق العاده توی نوشته های موشی و حرفها و کارهای خردمندانه تربچه ـ پسر کوچولوی موشیـ وجود داره که قابل توصیف نیست! امیدوارم سالها بنویسه ،حتی وقتی مادر شوهر ملیکای گلم شد!
وبلاگ بابای فردا رو هم همیشه دوست داشته ام! خوندنش یکجور آرامش بهم میده که نظیر نداره یعنی بندرت از وبلاگهای دیگه اینجور آرامش رو می گیرم! امیدوارم یکروز یلدا کوچولوهمراه مامان و بابای فردا وبلاگشو بنویسه!
اروند گلم رو هم نباید فراموش کنم و البته وبلاگ برتر مهار بیابان زایی رو از مهندس درویش ، پدر اروند که همیشه در مورد حفظ محیط زیست در وبلاگستان یک شور اساسی ایجاد کرده و می کنه
شایای خوبم هم با اون وبلاگ پرمایه اش فراموش نشه که یک دایره المعارف کامل در مورد هند و تحصیل در اونجاست"!
و البته مهسای خانواده حقیقی که معلومه یک خانم مقتدر و مدیر می نویسدش که بالاخره پارسال با خانواده ۴ نفره اش به کانادا مهاجرت کردوتجربه های جالب و حسشو را با تمام قدرت ثبت می کنه!
وبلاگ نگاهی به جامعه رو هم دوست دارم خیلی وقتها با نوشته هاش یجورایی فال گرفته ام! مثلا وبلاگ رو باز کرده ام و دیدم که در مورد مطلبی که باهاش درگیری فکری دارم چه مطلبی نوشته و تقریبا همیشه هم جوابمو پیدا کردم! این وبلاگو یک استاد جامعه شناس می نویسه!..
و البته وبلاگهای بسیار خوبی که سالهاست می خونمشون و هر کدومشون برام یک بوی خاصی دارن! یکیشون بوی پستونک و لباس بچه میده! یکیشون بوی استرس شبهای امتحان ! از یکیشون بوی گلهای هلندی میاد یا خاطره سفرهام رو زنده می کنه! بوی شهرم و خاطرات دانشجویی و کودکی و ..
حالا من دوستان خوبی رو که ازشون اسم بردم به علاوه شبناز ، ندا ،دوشس،نویسنده سفرنامه الکترونیک، خانواده سبز ،آرام،و جودی رو به این بازی دعوت می کنم.
راستی این لینک رو هم بخونید خیلی جالبه در مورد احساس گناه مادرانه که احتمالا خیلی از ما مامانهای کارمند باهاش درگیریم!