...حالا نوبت اون بود که در سخنرانیها ی همایش شرکت کنیم ودر جریان پیشرفتهای علمی جدید زنان ومامایی ، قرار بگیریم. بیش از ۷۰۰۰نفر متخصص از سراسر دنیا توی این کنفرانس شرکت کرده بودندو مقالاتشون رو در سالنهای کنفرانس KL.C.C ارائه می دادند. مواردی ازپیوند تخمدان و رحم که توسط دانشمندان ژاپنی انجام شده بود یا کارهای دیگری در مورد واکسن ایدز و سرطان دهانه رحم و... چیزهایی که گرچه بعضی هاشون فقط در حد تحقیق بود، اما شنیدشون کلی حال آدمو جا می آورد. آخه، وقتی آدم فکر می کنه که این همه دانشمند توی دنیا هست که دارند روی مشکلاتی که زندگی زنها و تمام آدمها رو تهدید می کنه، کار می کنن، ته دلش آروم میشه! حالا دیگه میشه به خیلی از مریضها گفت منتظر باشید شاید فقط یک روز دیگه، یک هفته دیگه ،یا یک ماه دیگه، مشکلت کاملا و به بهترین وجه ، حل میشه! اما یک موردی که خیلی ناراحتم کرد شنیدن این موضوع بود که آمار بالای سزارین توی هر کشوری نشونه توسعه نیافتگیه! و با این وضع آمار سزارین در ایران، ما نمی تونیم سرمون رو بلند کنیم!
بگذریم که در سالنهای بزرگ نمایشگاهی که در کنار مرکز همایشها تشکیل شده بود ، هم ما چیزی برای گفتن نداشتیم! اینقدر وسایل مدرن اونجا بود که ما دهنمون باز مونده بود. انواع تختهای راحت برای زایمان و انواع تجهیزات جدید که ما حتی خوابش رو هم نمی بینیم! توی غرفه فیلیپس کلی دستگاه سونو گرافی گذاشته بودند و تو می تونستی با خیال راحت همونجا خودت رو سونو کنی! البته من چون اصولا دوزاریم کجه ! دیر متوجه شدم ، تا یکدفعه دیدم یک آقای خیلی مرتب دکمه های پیراهنش را باز کرده و چسبیده به یکی از این دستگاههاو داره مانیتور رو نگاه می کنه! تا بهش رسیدم گفت: would you like try it?!
یا تختهای زایمانی ،که اینقدر راحت و قشنگ بودن که مردها هم هوس می کردند برن روش بخوابن و امتحانش کنن و باهاش حتی عکس هم بگیرن!
بازار کالاهای تبلیغاتی هم گرم بود انواع کیفهاو پوسترها و چترها! ( این یکی رو که کلی حسرتش به دلم موند! )چون شرکت ارگانون هلند، چترهای سفید و نقره ای خیلی قشنگی هدیه می داد که هر بار می آوردند، ملت هجوم میاوردند و می گرفتن! و من که سعی می کردم مودبانه برم و خواهش کنم یک چتر بهم بدن! تا آخرش چتر نصیبم نشد!
یک نکته جالب هم، پذیرایی شرکت دارویی شرینگ از مهمونها با انواع نوشیدنیهای خنک غیر الکلی بود که ترکیب هیچکدومشون رو لو نمی دادند! توی مینی باری که در غرفه شرینگ زده بودند دو پسر اروپایی هنرمند انواع این نوشیدنیها رو درست می کردند و با نمایش و رقص به شرکت کننده ها می دادند! اسم هر کدوم از نوشیدنیها رو هم براساس اسم یکی از قرصهای جلوگیری شرکتشون انتخاب کرده بودند مثلا یاسمین تروپیکا!
توی غرفه وزارت توریسم مالزی هم بازار انواع صنایع دستی، گرم بود. و البته عرفه های سنتی چینیها و مالایایی ها هم فراموش نشه که با مشت و مال و ماساژ، پدر شرکت کننده های بیچاره رو در می آوردن! راستی توی خیلی از غرفه ها گل سینه هایی بهمون دادند که طرحش این شکلی بود!همونطور که قبلا هم گفتم سال۲۰۰۷ ، ۵۰ مین سال استقلال مالزیه ! برای همین کلی برنامه براش ریخته اند!
میدونین بعد از همه اینها، و کلی نمایشگاه گردی چی جالب بود؟! دیدن آکواریوم بزرگ KL.C.C با ۱۵۰ گونه از انواع ماهیهاو جانوران دریایی، درست در زیر مرکز همایشها ،با یک تونل ۹۰ متری برای بازدید کننده ها تا از نزدیک ،فضای زیر اقیانوس رو حس کنن! این دو تا عکس اولی رو دوست خوبم برام فرستاده و سینا کوچولو ،پسرش هم توش هست!

راستی، خدا رو شکر پدرم خیلی بهتر شده. البته مشکلشون همچنان برقراره! اما فعلا خطر عمل جراحی اورژانس برطرف شده! دوستای خوبم از همه تون که براشون دعا کردین، خیلی ممنونم. و امیدوارم هیچ وقت پدر و مادرتون بیمار نشن!
راستی، اینجا رو هم بخونین، هنگامه عزیزم تازگیها ساکن کوالالامپور شده و تجربیاتش رو می نویسه. خیلی جالب و خوندنیه!